Grondberekeningen met een verende bedding
De eenvoudigste manier om grondlagen te modelleren is door gebruik te maken van een elastische veer, ook wel het “Winkler-model of de Winkler-theorie” genoemd. Deze theorie gaat ervan uit dat de reactie van de grond evenredig is aan de zetting:
![]()
met
de grondreactie
de beddingsconstante
de zetting
Zelfs als we erin zouden slagen een acceptabele waarde voor de beddingsconstante
te vinden, zijn er enkele tekortkomingen in het Winkler-model:
- volgens de theorie van Winkler zakt de plaat, als deze gelijkmatig wordt belast, zonder spanning in de grond weg;
- de belasting van een plaat heeft geen invloed op de zetting van een aangrenzende plaat.
In modellen waarin zetting belangrijk is, geven we de voorkeur aan het iteratieve grondlagenmodel (zie hieronder) boven de Winkler-theorie.
Grondberekeningen met iteratief evenwichtsmodel
Bij deze aanpak voert je de eigenschappen van de verschillende grondlagen in Diamonds in. Diamonds kan echter niet rekenen met de letterlijke grondlagen. It will translate the soil layers into spring functions (similar to a stiffness diagram) in such a way that the deformation of the plate loaded with the loads = deformation of the soil loaded with the reactions of the plate. Het bepalen van de veerfuncties is een iteratief proces dat in onderstaand diagram wordt geïllustreerd.
met:
- z de diepte van de beschouwde laag
- C of A de samendrukkings- of herbelastingsconstante (voor CPT-test, meer info)
- Δh de dikte van de beschouwde laag
- σ initiële korrelspanning te wijten aan het gewicht van de grond
- Δσz(i) de verticale korrelspanningen op diepte z in het punt i ten gevolge van de bovenbelasting uitgeoefend door de fundering en eventuele voorbelasting door uitgraving
- αk structuurcoëfficiënt van de grondlaag (voor Ménard test, meer info)
- EMK de samendrukkingsmodulus van de laag (voor Ménard test, meer info)
De samenstelling van een grondlagenprofiel kan je definiëren in de Geometrie configuratie (zie Ondersteuningen op oppervlakken).
